Takk fyrir mig

Rosalega eruð þið eitthvað ýtin!

Ég hef ekki bloggað í langan tíma en satt að segja hefur ekki verið neitt mikið til að segja frá, ekki nema þið hafið áhuga á einhverju rifrildi milli vina minna.

Á Fimmtudaginn náði Elena að smita mig af flensunni þannig að ég er nú á fjórða degi þess að vera með hálsbólgu og kvef. Lesley vill endilega fara með mig til læknis og redda mér einhverjum sýklalyfjum en ég segi henni bara að ég trúi ekki á lækna og stundi frekar miðaldalækningar á sjálfri mér! 

Um helgina fórum ég norður til Bay of Islands með Maude, Bill, Mark og Lesley. Restin af fjölskyldunni var heima vegna vinnu og annara hluta.

Við keyrðum fyrst til Kawakawa þar sem að við skoðuðum hin heimsfrægu klósett þar eftir listamanninn Hunderwasser. Eins bjánalegt og þetta hljómar þá voru þetta þau flottustu almenningsklósett sem að ég hef nokkurntíman séð.

Eftir að hafa skoðað klósettin og tekið myndir af þeim var Billy farið að leiðast ansi mikið og við skelltum okkur um borð í einhverja gufulest, Gabríel að nafni.

Svo keyrðum við lengra og enduðum að lokum í Pahia þar sem að við tékkuðum  okkur inn á mótelið okkar. Svo fór ég á röltinu inn í bæinn og skoðaði í alls konar túristabúðir. Seinasta stopp dagsins var svo úti við Waitangi þar sem að sögulegur atburður átti sér stað, en ég ætla ekki að drepa ykkur úr leiðindum svo að ég lét hér við sitja í þessu máli.

Svo um kvöldið þurftum við auðvitað að vera rosalega þjóðleg; átum fish n' chips og horfðum á æfingaleik milli All Blacks og Írlands (rugby fyrir þá sem að ekki vita hvað ég er að tala um). Ekki að það kæmi mér á óvart þá unnu All Blacks 21-11. Næst taka þeir á England þann 14.Júní í Auckland. En þar sem AFS ákvað að vera rosalega sniðugir get ég ekki farið á leikinn vegna þess að ég verð í útilegu að "tala um tilfiningar mínar". [Pínulítið pirruð ef þið hafið ekki tekið eftir því.]

Daginn eftir fengum við okkur morgunmat og tókum svo bátinn yfir flóan og yfir til Russel. Þar skoðuðum við tvö söfn og tókum bátinn svo aftur til baka yfir til Pahia.

Í dag fer ég ekki í skólann vegna flensunnar sem að mér hefur tekist að koma yfir á Maude, sem að hnerrar um 5 metrum frá mér, og líka yfir á Mark, sem að fer ekki í vinnuna og hnerrar þess í stað niðri fyrir framan gashitarann og tölvuna.

Þetta er svo seinasta vikan mín í skólanum þar sem að ég stimpla mig út og ganga frá öllum mínum málum.

Ég hugsa að ég reyni að sofna eitthvað. Ég verð að vera frísk á morgun þar sem að Anne á afmæli.

Heyrumst

Dagur 6 (ANZAC day)

Eftir að hafa gist eina nótt í Greymouth vorum við komin með allveg nóg af bænum og það var keyrt suður til Hokitika þar sem að við fórum í Eco World, sem var ekkert sérlega spennandi. Að minnsta kosti fékk ég tækifæri á að sjá kiwi-fugla, sem líta einstaklega heimskulega út, ég sá líka nokkra risavaxna ferskvatns ála og svo sá ég Tuatara.

Eftir á fórum við í verksmiðju sem framleiðir greenstone (jaði) og hellingur af fólki keypti gjafir handa  vinum og vandamönnum. Ég fékk mér smá göngutúr með Dario og Luca og við fundum þennan dásamlega diner þar sem við gátum keypt "mince pie" og eitthvað að drekka með.

Svo var liðinu smalað upp í rútu og keyrt með okkur til Franz Josef Glacier þar sem við horfðum á kvikmynd um jökulinn. Einhverjir úr hópnum skelltu sér svo í útsýnisflug yfir jökulinn, en ég haltraði inn í apótek og keypti plástra, bómull og fleira til að vefja um lappirnar á mér svo ég gæti gengið næstum venjulega. Lappirnar á mér voru nefnilega allar úti í sárum og blöðrum.

Seinasta stopp dagsins var svo við rætur Fox Glacier þar sem við tókum eina hópmynd og fengum okkur smá göngutúr, sem að ég komst í þökk sé apótekinu í Franz Josef. Þetta kvöld gistum við í bænum sem að er rétt hjá Fox Glacier, ég held barasta að bærinn hafi heitað Fox Glacier.

Dagur 7

Þessi dagur fór að mestu í það að keyra og við keyrðum meðfram Haast skarði og í gegnum tvo þjóðgarða, svo að það var alltaf verið að stoppa til að taka myndir. Á leiðinni inn í Queenstown stoppuðum við við Kawarau Bridge þar sem hellingur af fólki fór í bungy.

Ég tek það fram hér með að ég hef engar áætlarnir að fara í bungy, ég er einfaldlega svo jarðbundin að ég get það ekki.

Um kvöldið var frítt kvöld þar sem að við réðum kvöldmatnum okkar sjálf. Þar sem að það hafði heppnast svo vel fyrra skitið ákváðum við að elda saman aftur og elduðum hakk og spaghetti, sem er ekki svo auðfundið hérna í landi.

Eftir á fórum við út og gegnum um Queenstown, sem tók ekki svo langann tíma. Þannig að lokum fórum við aftur þar sem við gistum og sátum inni í hlýjunni og spjölluðum.

Dagur 8

Þetta var val dagur þannig að allir fóru sína leið og ég valdi það að fara til Milford Sounds. Þessi ferð var hard core því að við þurftum að vakna kl.6 að morgni til að keyra af stað. Ég svaf nú bara mest alla leiðinna og enginn virtist skilja hvernig ég gat gert það. Þegar við komum loksins til Milford Sounds hoppuðum við um borð í bát sem að sigldi með okkur út á djúpið. Við vorum einstaklega heppin að það var rigning, þannig að djúpið leit allveg einstaklega fallega út.

Eftir bátsferðina var það beint aftur upp í rútuna og haldið af stað heim. Við komum ekki heim fyrr en kl.7 um kvöldið sem var einmeitt passlegt þar sem kvöldmaturinn var til. Við borðuðum saman Hangi, sem er þjóðlegur maori matur. Málið er að maturinn er eldaður í holu í jörðinni í nokkrar klst og svo grafinn upp og borðaður.

Dagur 9

Um morguninn fengum við að sofa út og svo hittist hópurinn við bryggjuna í Queenstown og það var tekin almennileg hópmynd sem að við fengum svo gefins frá NZET ferðafélaginu. SVo keyrðum við aðeins út úr bænum og fórum þar á Shotover Jet, sem er MJÖG gaman. Ég man ekki allveg hvað þetta er kallað á íslensku en ég giska að þetta gæti verið eitthvað eins og hraðbátur.

Svo þurftum við auðvitað að keyra svolítið meira og keyrðum til Mt.Cook þar sem að við spiluðum TOUCH, sem er "ofbeldislaust" form af rugby.

Þetta kvöld vorum við svo með dragkeppni þar sem að stelpurnar klæddu strákana upp og strákarnir reyndu að klæða stelpurnar. Ég slapp við þetta þar sem að það voru fleiri stelpur heldur en strákar.

Við lok kvöldsins voru svo gefin út verðlaun fyrir fallegasta dragið, ljótasta dragið og fleira...

Dagur 10

Við vöknuðum snemma og keyrðum af stað fram hjá Pukaki vatni og Tekapo vatni og áfram í átt til Christchurch þar sem að við fengum frían eftirmiðdag sem að ég eyddi með Lonnie að reyna að finna stofu sem að gerði líkamsgöt. Eftir 1 og hálfan klukkutíma eyddum í þetta, gáfumst við upp og fórum til baka. Hún endaði á að láta sér nægja að gata á sér eyrað, en upphaflega ætlaði hún að láta gata á sér tunguna.

Um kvöldið var svo komin að því að við þurftum að gefa "vini" okkar, frá fyrsta kvöldinu, $5 gjöfina. Allir að faðmast og ég fékk allveg í magann þetta var svo væmið. Svo fengu allir einvherskonar skírteini frá NZET með einvhverju sem að við gerðum meðan á ferðinni stóð. Mitt skírteini var fyrir: "að hafa alltaf kynnt mig fyrir fólki sem andstyggilega systirin". Málið var nefnilega að allir vissu að ég og Maudde vorum systur og ég grínaðist alltaf með að ég var andstyggilega systirin og Maude var góða systirin sem er alltaf tilbúin að deila með öðrum.

Restin af kvöldinu fór í það að skrifa niður e-mail addressur og fleira svoleiðis. Svo má ekki gleyma að allir þarna virtust grenja nema ég. Allir voru eitthvað svo sorgmæddir, nema ég. 

Dagur 11

Seinasta skiptið sem að við vöknuðum snemma og í þetta skipti var það til þess að fara í flug heim til Auckland. Við kvöddum þá sem að voru ennþá á staðnum og þar með lauk ferðinni.

Þetta er pottþétt það skemmtilegasta sem að ég hef gert á ævi minni og ég vildi óska þess að ég gæti endurtekið þetta með sama hópnum, nema hvað skoðað aðra staði heimsins. Pening vel varið.

Við heyrumst seinna...

Dagur 1.

Við fórum með flugvél niður til Christchurch þar sem að ég hitti Báru sem að kom á sama tíma og ég til Nýja Sjálands og það var allveg æðislegt að geta fengið að tala smá íslensku svona auglitis til auglitis.

Svo kom rúta og sótti okkur og fleiri skiptinema sem voru þarna. Við fórum á gistiheimilið og hentum töskunum okkar inn í herbergin okkar og svo þurfti maður auðvitað að kynna sig fyrir öllum og spjalla svolítið.

Eftir kvöldmat vorum við svo pöruð saman og við þurftum að kynna okkur fyrir nýja vini okkar, en undir lok ferðarinnar áttum við að kaupa $5 gjöf handa honum/henni.

Dagur 2.

Allir þurftu að vakna snemma og við keyrðum inn í miðju Christchurch þar sem að við gátum fengið að versla aðeins ef við vildum. Svo fórum við og skelltum okkur í "Laser Strike" sem var svo sem allt í lagi. Eftir það héldum við svo áfram og keyrðum til Kaikoura, sem er pínulítill bær á austurströnd suðureyjunnar. 

Dagur 3.

Um morguninn voru nokkrir sem vöknuðu snemma og skelltu sér í hvalaskoðun sem að gekk ekkert allt of vel þar sem að meiri hlutinn varð sjóveikur. Það voru þó nokkuð margir sem ætluðu að synda með selum og fleiri sem ætluðu að synda með höfrungum, en það féll niður vegna veðurs. Þess í stað fórum við með rútunni og skoðuðum sela nýlendu og það var einstaklega fyndið að fylgjast með fólki sem hafði aldrei séð seli áður.

Eftir þetta keyrðum við norður til Motueka.

Dagur 4.

Við þurftum að vakna rosalega snemma vegna þess að við vorum að fara til Abel Tasman National Park, þar sem að við fórum á sjókayak og gengum svo í um klst. Garðurinn er mjög fallegur og það var svo gott að komast aðeins á kayak.

Um kvöldið þurftum við svo að sjá um að redda okkar eigin kvöldmat þannig að við ákváðum 8 stelpur saman að grilla pylsur og nautakjöt og það heppnaðist bara mjög vel.

Eftir kvöldmat fór ég með nokkrum inn í miðbæ Motueka þar sem við skelltum okkur inn á pöbbinn "Hot Mama's" sem var allveg ótrúlega fyndið. Liðið þar inni voru ekkert nema hippar sem að höfðu ekki farið í sturtu síðan um jólin og trúbadorinn var sennilega 100 ára og með langt grátt hár og túrban. Bara ef ég hefði verið með myndavélina mína. En við náðum aðeins að lífga upp á stemninguna þarna og dönsuðum eins og vitleysingar, þannig að trúbadorinn lét hringja í vini sína og einn af einum byrjuðu þeir að tínast inn og alltaf bættust fleiri og fleiri í hljómsveitina.

Dagur 5.

Við keyrðum til pönnukökuklettanna "Punakaiki Rocks" á vesturströndinni. Eftir smá göngutúr þar héldum við áfram til Greymouth þar sem að við byggðum varðeld á ströndinni og sungum "We love Vanessa... We do..." fyrir hópstjórann okkar sem var allveg æðisleg.

Þið fáið seinni hlutann af ferðinni á morgunn, núna er ég bara allt of þreytt til að skrifa meira. Ég reyni að setja inn myndir.

Á morgun á ég að fljúga niður til Christchurch og þar með að hefja ferðina mína um suður eyjunna. Ég er búin að pakka og allt er klappað og klárt.

Síðasta vikan af skólanum var frekar innihaldslítil enda allir að klára verkefnin sín svo hægt væri að fara í frí. Á Fimmtudaginn hittust svo allir í myndlistadeildinni sem höfðu áhuga og mættu með mat. Þetta var eins konar alþjóðlegur hádegisverður. Það eru nefnilega flestir myndlistanemarnir frá öðrum löndum. Ekki nema 5 manns eru upphaflega "kiwis" og þar með talinn ein kennarinn, hinir 3 kennararnir eru frá Englandi, Suður-Afríku og Ástralíu.

Ég auðvitað tók mig til og bjó til Hjónabandssælu, en mér þykir hún gott dæmi um eitthvað íslenskt - þið vitið, engir ávextir nema rabbabari sem er ekki notaður mikið í matargerð hérna. Hún heppnaðist mjög vel og fólki leist bara þokkalega vel á þetta.

Daginn eftir sat ég tvo tíma í röð svo inni í skúlptúrstofunni með fólki að reyna að klára afgangana, það var svo afskaplega mikill matur. Í lok dagsins kvaddi ég svo vin minn, hann Robin, en hann á að fljúga heim til Þýskalands á morgun. Ekki nóg með það þá er skólastjórinn okkar líka að hætta og á næstu önn fáum við nýjann.

Í dag fór ég til Takapuna aftur með henni Elenu sem fór til að láta klippa á sér hárið. Ég fór hins vegar til að láta gata á mér eyrað og er þetta í 3 skiptið sem ég læt gata á mér eyrað þarna. Þannig að núna er ég komin með 5 göt. Alltaf gaman!

Ég hugsa þó að ég láti bæta við einu gat í viðbót rétt áður en ég fer heim. Þetta er bara svo gaman, einhverskonar fíkn.

Ég heyri í ykkur seinna og minni Ölmu á að hún megi allveg fara að setja nýjar myndir inn, ég er hins vegar allveg búin að gefast upp á Daða. Það þýðir ekkert að reyna að fá þið til að setja inn nýjar myndir. (Ég vona að þetta virki!)

Bæ bæ

Þessi helgin var mjög góð og ég held bara sú skemmtilegasta hingað til. Það gerðist svo sum ekki mikið en þrátt fyrir allt, MJÖG GÓÐ.

Á Laugadaginn fór Maude eitthvað út með einhverjum vinkonum sínum svo að ég var alein, sem var allveg æðislegt. Upp á síðkastið hefur nefnilega herbergisfélaginn farið ansi mikið í pirrurnar á mér.

Allaveganna þá sendi ég Elenu sms og við ákváðum að hittast í Browns Bay þar sem að hún var í strætó sem myndi eiga leið þar hjá. Þarna fórum við bara á þetta æðislega kaffihús og settumst niður með stóra kaffibolla og töluðum um hitt og þetta. EFtir það fengum við okkur smá göngutúr og enduðum í einhverri furðulegri búð þar sem að við hittum þessa fínu Tíbetsku munka sem að eru hérna í nokkra mánuði og keyptum af þeim armbönd. Svo fórum við bara á venjulegt búðaráp.

Á þessu búðarápi keypti ég nú ekki neitt, nema að þar sem við gengum í gegnum snyrtuvöruverslun spurði Elena mig hvort mig langaði ekki til að lita á mér hárið og ég ákvað bara að slá til. Svo að ég keypti hárlit (ath. súkkulaðibrúnan) og við fórum heim til Elenu og lituðum á mér hárið.

Þar sem að klukkan var orðin frekar margt fórum við og elduðum kvöldmat handa okkur (við vorum einar heima) og leigðum nokkrar Stephen King bíómyndir.

Á Sunnudagsmorgun vaknaði ég svo snemma og tók rútu með stelpunum til Takapuna til að kíkja þar á Sunnudagsmorgun markaðinn. Það er mikið af áhugaverðu dóti hægt að finna þar og meðal annars tókst mér að finna tælenskar sjómannabuxur (a.k.a. talebana buxur), bara svo ég gæti pirrað mömmu þegar að ég kem heim. Mwhahaha...

... svo var auðvitað nauðsynlegt fyrir mig að komast á kaffíhús og þar drakk ég um 1/2 líter af kaffi. Sennilega mjög hollt! Svo fór ég með Elenu og hjálpaði henni að finna stað til að panta klippingu og litun. Meðan við vorum þar sá ég að þeir gera líka göt. Þannig að á Laugadaginn fer ég með Elenu og hún lætur klippa á sér hárið og ég læt gata eyrun á mér enn meira. Þá verð ég komin með 5 göt, bara á eyrunum. Það er eitthvað rosalega þægilegt við það þegar eyrun á manni eru götuð! Masókisti!!!

En svo er bara þessi vika af skólanum og svo fer ég á suður eyjuna á Sunnudaginn. Þannig að ég er farin að hlakka ansi mikið til. Heyrumst seinna.

Helgin var mjög góð og Wellington var allveg æðisleg. Veðrið var svo rosalega gott, mest rigning og heldur kalt, eða milli 15 og 18 gráður og svo á Sunnudeginum var allt í þoku.

Við þurftum að þola 13 klst lestarferð sem er eitthvað sem ég hefði viljað komast hjáo og ég er núna allveg handviss að mér líkar ekki þessi ferðamáti. Mér líst miklu betur á flugvélar og bíla.

Ég gerði hitt og þetta í Wellington og skoðaði meðal annars þinghúsið þeirra og lenti í því að það var þreifað á mér. Kannski leit ég eitthvað dularfullt út, hver veit.

Við fórum líka á Te Papa safnið sem er sennilega stærsta safn sem að ég hef farið á og við eyddum um 3 klst þar. Eftirá settumst við svo niður og fengum okkur kaffibolla sem var mjög notalegt.

Laugadagskvöldið fórum við og spiluðum eina umferð af keilu og nokkra leiki af pool, en keila er allt öðruvísi hérna og líkist meira bar heldur en keilusal. Eftir það fórum við og fengum okkur kvöldmat á pínulitlum ítölskum veitingastað í sambland við Luciano Pavarotti. Svo þurfti auðvitað að fá sér kaffi aftur.

Svo fórum við og leigðum nokkrar vel valdar kvikmyndir og fórum heim til að góna á þær.

Sunnudeginum var svo eytt í að reyna að sjá borgina sem var heldur erfitt fyrir þoku, þannig að við sáum eiginlega bara hluta af henni. Því næst fóru Allison frænka og Maude að versla en ég settist bara niður á kaffihús og naut þess að sötra kaffi þar í ró og næði og lesa blöðin.

Þetta kvöldið þurftum við svo að fljúga aftur heim til Auckland og ég hélt að ég myndi deyja í flugvélinn. Það var svo mikil ókyrrð í loftinu að mér leið eins og ég væri inni í dós sem tekin væri upp og hrisst vel og vandlega. Það er sko eins gott að ég fái ekki eitthvða svona á leið minni heim til Íslands eftir nokkra mánuði.

Annars var ég mjög löt að taka myndir þannig að þið verðið bara að afsaka mig.

Þrjú af systkinum mínum voru ekki heima alla helgina vegna þess að þau fóru í það sem kallast Easter Camp og er á sama stað og ég fór á Parachute í Janúar. Þannig að við vorum bara fimm í húsinu og mér þótti heldur hljótt.

Á Fimmtudaginn komu svo Allison frænka, Michael frændi og Caroline frænka, sem búa í Wellington, til að gista hjá okkur. En þau voru bara hérna í tvo daga svo ég varla tók eftir þeim.

Á Páskamorgun var ég svo vakin upp klukkan 7 af 10 ára bróður mínum og Maude sem görguðu á mig að koma fram úr rúminu og leita að páskaeggjum með þeim. 30 mín. seinna fann ég loksins til orkuna og dröslaðist niður, enn á náttfötunum, og þarna voru þau tvö hlaupandi út um allt hús að reyna að finna pínulítil súkkulaðistykki! Ég var ennþá of sofandi til að gera eitthvað drasktísk, svo ég rölti mér inn í eldhús og fékk mér bara morgunmat.

Seinna fengum við svo öll stærðarinnar páskaegg, 130gr af súkkulaði. Ég verð þó að viðurkenna að mér líst betur á íslensku páskaegginn enda eru þau ekki einn súkkulaði klumpur.

Það sem mér þótti þó furðulegast var að um kvöldið fórum við út og að ósk Billy borðuðum við Burger King í kvöldmat Á PÁSKUNUM! Þannig að kvöldmaturinn minn var kjúklingaborgari með frönskum og hindberjagosi. Þannig að þetta var sennilega óhollasti dagur ævi minnar.

Þannig að nú þarf ég bara að læra fyrir skólan en hann byrjar aftur á Fimmtudaginn.

Ég þurfti að vakna rosalega snemma og dröslaðist út í bíl á náttfötunum. Þegar við komum svo til Rotorua þurfti ég að fara á alla staðina á náttfötunum og fannst það heldur fyndið.

Við fórum og kíktum á the Luge sem var mjög skemmtilegt. Því næst var farið til Te Wairewarewa og við skoðuðum Te Puia. Þetta er svæði sem er frekar líkt og geysir. Eftir það fórum við að skoða 'The buried village of Wairoa' sem var fínt, en þó frekar þurrt.

Á Sunnudag þurfti ég enn og aftur að vakna snemma til að koma mér af stað. Við byrjuðum á því að fara út að einhverju völundarhúsi þar sem takmarkið er að finna 4 staði og finna svo aftur leiðina út á sama stað og þú komst inn. Mark og billy voru á undan okkur að finna þetta en okkur grunaði að einhver hefði verið að svindla.

Svo fórum við á Rotorua Museum sem er rosalega flott og mér leist mjög vel á það.

Eftir það fórum við á stað sem að ég hafði valið, en mig hefur alltaf langað að prufa zorbing. Manni er troðið inn í uppblásinn bolta með örlitlu vatni og svo ýtt niður brekku. Þetta var ekkert smá skemmtilegt. Þið verðið að gera þetta ef þið fáið tækifæri á því.

Eftir það fórum við að skoða 'The Agrodome' en það var sérstaklega fyrir Maude og Billy. Þetta er bara staður með helling af rollum, ekkert neitt sérstaklega áhugavert. Maður lyktaði bara illa á eftir.

Þið verðið að afsaka hvað þetta er eitthvað stutt en á síðunni minni er hellingur af myndum.

Heyrumst - kommentið á þetta - please

Í dag fór ég í skólaferð til Manukau City og kíkti þar með Anne og Maude á Polyfest (Polonesian Festival). Það var rosalega gaman og auðvitað stór plús að sleppa við dag í skólanum - Föstudagar eru alltaf frekar leiðinlegir.

Þarna voru nokkur svið þar sem skólar voru að sýna á, en við kíktum á maori-, tangu- og samoasviðin. Það var rosalega flott að sjá stóra hópa af krökkum dansa og synjga.

Það var líka hægt að kaupa mat og alls konar minjagripi, þannig að ég skellti mér á eitt stykki 'lava lava' frá Samoa eyjunum. Er allveg ofboðslega stolt af því - blátt á litinn.

Á morgun, mjög snemma (7:00), þarf ég svo að hoppa út í bíl og við ætlum að keyra niður til Rotorua. Laugadagurinn og Sunnudagurinn verða fullbókaðir. Við höfum bara tvo daga og á tveimur dögum á að fara til Hell's Gate, Rotorua Museum of Art and History, Waimangu Volcanic Valley, Wai-o-tapu, the Luge (Skyline Skyrides), Agrodome og svo Buried Village of Te Wairoa. Það verður MEIRA EN NÓG að gera.

Við heyrumst eftir helgina, ég verð með helling af myndum og get vonandi sagt ykkur hvað var skemmtilegt og hvað ekki.